آشتی با گیتی

قیمت دلار به پنجاه هزار تومن رسیده، این روز ها خیلی ها دارند دلار می خرند خیلی ها،دیگه داره می رسه به روستا ها شاید نمی دونند که خود کرده را تدبیر نیست.اما من هنوز هیچ دلاری نخریدم شدم مصداق بارز حرف مرد یک کلامه.یه منطقی هست که میگنند خوب مردم حق دارند به فکر سرمایه هاشون باید باشند و به همین علت تبدیل می کنند به دلار که ارزش پولشون رو حفظ کنند اما موضوع ارزش پولشون نیست بلکه ارزش خودشون هست که روز به روز داره میاد پایین.ما چکار کردیم که انسانهای ارزشمندی در دنیا باشیم واقعا چه کاری کردیم.ایرانیان در این سالها چه کارهایی انجام دادند و چه تغییراتی رو ایجاد کردند که بتوانند ارزشمندی خودشون رو حفظ کنند.موضوع خیلی گسترده است اما باید کارنامه رو دید که الان چی داریم به قول معروف داشتم داشتم حساب نیست دارم دارم حساب هست.برای تغییر اوضاع باید یه چیز هایی تغییر کنه،حالا اون چه چیزی که باید تغییر کنه تا بیشترین اثر گذاری رو داشته باشه و این دگرگونی احساس بشه رو نمی دونم.اما می دونم که از پندار نیک و گفتار نیک، کردار نیک پیش میاد.حالا سوال پیش میاد که این نیک چیه، مصمئنا این نیک باید برای 85 میلیون باشه که جواب بده اما فعلا این نیک برای بخشی از این 85 میلیون هست، یه زمانی این بخش درصد بیشتری از 85 داشت اما به نظر این درصد الان خیلی کم شده.به عقل ناقصم باید پی آشتی باشیم .آشتی با هر آنچه در این گیتی هست.به قول مرحوم شهریار که می گفت شعر میگم نمی تونم بنویسم منم نوشتنم میاد نمی تونم فریادش بزنم.با حافظ تمام می کنم که می فرماید : آسایش دو گیتی تفسیر دو این حرف هست -- با دوستان مروت با دشمنان مدارا

احترام به فرزند...